Tα γράφουμε όλα έξω απ΄τα δόντια... Σατυρίζουμε... Ενημερώνουμε... Χαμογελάμε... Επικοινωνούμε...
Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010
Χρόνης Μίσσιος - Το αλάθητο μιας μαργαρίτας
Το αλάθητο μιας μαργαρίτας
Είναι σαν να κόβεται ο κόσμος στα δύο: από τη μια το αναπόφευκτο της Μοίρας· από την άλλη, το αλάθητο μιας μαργαρίτας. Τί είναι πιο δύσκολο δεν λέω. Το επιχειρώ ποτέ το εύκολο δεν μου ήταν εύκολο με κάθε μέσο.Ο άνθρωπος θεωρείται λογικό όν. Έχει την δυνατότητα των επιλογών, μπορεί να διαμορφώσει τη μοίρα του, όμως το αντίτιμο αυτού του προνομίου είναι η πλάνη, μιας και διαφορετικά η λογική δεν θα’ χε καμιά δυνατότητα διάκρισης.
Ο άνθρωπος όμως είναι και φύση ένα ελάχιστο μόριο ζωής στην αλυσίδα της εξέλιξής της συνεπώς μπορεί να είναι και το αλάθητο μιας μαργαρίτας.Στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα η συμπεριφορά του πολιτισμένου ανθρώπου θέτει εύλογα το ερώτημα: Άν το προνόμιο της λογικής του ανθρώπινου όντος είναι όντως προνόμιο ή κατάρα. Καμιά μορφή ζωής δεν θα αυτοκαταστρεφόταν με τόσο ανόητο και βάρβαρο τρόπο θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο το θαύμα της ζωής στον πλανήτη.
Ο αιώνας μας βρίθει από νεκρούς μύθους, πτώματα αληθειών, θεωριών, οραμάτων και λέξεων. Είναι ήδη αργά. Πιστεύω πως δεν μας απομένει τίποτα άλλο, παρά η ιδιωτική οδός για να ανιχνεύσουμε. Το αναπόφευκτον της μοίρας, και να προσεγγίσουμε το αλάθητο της μαργαρίτας. Να επανασυνδέσουμε τη σκέψη με τις αισθήσεις, να απελευθερώσουμε τη συμπαντική μας ιδιαιτερότητα, για να ξαναβρούμε τον δρόμο επανασύνθεσης της πραγματικότητας.
Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, αναρωτήθηκα και γω, όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι άνθρωποι, τι είναι η Οικολογία. Όσο έψαχνα τις απαντήσεις, τόσο πλήθαιναν τα ερωτηματικά και ζητούσαν νέες. Ακόμα ψάχνω, γιατί είμαι πεπεισμένος πια ότι τα μονοπάτια της οικολογικής σκέψης δεν είναι λογικά, είναι συνειδησιακά, είναι μονοπάτια κάθαρσης του ανθρώπινου όντος από τη βαρβαρότητα του λογοκρατούμενου-ανθρωποκεντρικού πολιτισμού μας.Πιστεύω πως η οικολογία, ως σκέψη και συμπεριφορά, είναι κορυφαία στιγμή της συνείδησης του ανθρώπινου όντος, γιατί είναι βαθιά ανθρωπιστική, χωρίς να είναι ανθρωποκεντρική, γιατί είναι βαθιά ανατρεπτική χωρίς να είναι εξουσιαστική. Αναμφίβολα δύσκολα μονοπάτια σκέψης και συμπεριφοράς, γιατί προυποθέτουν, τη βιωματική αναίρεση της κυριαρχούσας λογικής και της κοινωνικής πραγματικότητας, επειδή η οικολογία δεν είναι μαι πρόταση για το μέλλον, αλλά μια πρόταση ελκυστικής ζωής, σκέψης και συμπεριφοράς για σήμερα.
Η οικολογία είναι μια βαθιά συνειδησιακή επανάσταση ανυπακοής, απέναντι στο αυτονόητο της καθημερινής βαρβαρότητας, της αισθητικής χυδαιότητας, της εξαθλίωσης του ατόμου και της φύσης. Είναι μια συνεχής προσπάθεια μεταμόρφωσης της αγάπης σε αγαπημένο, μια συνεχής άσκηση της ψυχής στην τρυφερότητα και την εξέγερση.Τέλος η οικολογία είναι μια πρόταση βαθιά δημοκρατική, που πιστεύει στην αυταξία της ζωής, στο δικαίωμα και στην ανάγκη ύπαρξης όλων των μορφών ζωής του πλανήτη.Η οικολογία προτείνει: Τη συνεργασία, αντί του ανταγωνισμού, την αγάπη αντί του μίσους, την πολλαπλότητα, αντί του ρατσισμού, την τρυφερότητα αντί της αδιαφορίας, την κατανόηση αντί της εχθρότητας. Την πολύχρωμη επικοινωνία, αντί της μοναξιάς του ανθρώπου και της μονοδιάστατης κοινωνικής του ύπαρξης.
Ακόμα είναι μια πρόταση ερωτική, με την έννοια που δίνει ο Έρμαν Έσσε στον έρωτα: ″ Μια ματιά καθαρή εποπτεία″. Όταν δεν ζητάμε τίποτα, παρά αισθανόμαστε αυτήν την ανυψωτική ενέργεια, την ανάγκη να συναντηθούμε με την ομορφιά. Όταν η ματιά μας δεν είναι χρησιμοθηρική.
Η οικολογική σκέψη είναι επίσης το μονοπάτι που μας βοηθάει να κατανοήσουμε το θάνατο ως προυπόθεση της ζωής και να συμφιλιωθούμε με το πεπερασμένο της ύπαρξής μας! Πάνω σ’ αυτή τη φλούδα γης, που η σχέση της με τον πυρακτωμένο πλανήτη είναι όση η πρωινή δροσιά πάνω σ’ ένα μήλο, κατά μιαν εύστοχη παρατήρηση της Ελισσάβετ Σαχτούρη, δισεκατομμύρια χρόνια ή φύση πλέκει το υφάδι της ζωής και του θανάτου από το ίδιο υλικό.Η οικολογία είναι αρχαία σοφία, πριν τον διαχωρισμό της γνώσης από το συναίσθημα, τη βιωματική εμπειρία και τις αξίες της ζωής. Από τη σοφία των αρχαίων λαών της Αμερικανικής ηπείρου, που αντιλαμβάνονταν τη Γη ως μάνα τους, τα ποτάμια, τα δέντρα και τα πλάσματά της ως αδέρφια τους, μέχρι τη βαθιά δημοκρατική, αντιεξουσιαστική και αντιρατσιστική φιλοσοφική σκέψη του Ηράκλειτου: Ότι ο άνθρωπος είναι ένα απειροελάχιστο και αναπόσπαστο όλον μέσα στο όλον.
Η οικολογία είναι συμπαντική ηθική στάση και κοσμοαντίληψη, που θεωρεί την υπεράσπιση αυτού του ζωντανού πλανήτη και της φυσικής τάξης των πραγμάτων μέγιστο συνειδησιακό και υπαρξιακό καθήκον του σύγχρονου ανθρώπου. Μέσα στο απέραντο σύμπαν δεν γνωρίζουμε, προς το παρόν τουλάχιστον, αν πουθενά αλλού η ύλη-ενέργεια έφταση σε τέτοιες μορφής νόησης και συναισθήματος.Δεν γνωρίζουμε, αν το θαύμα της ζωής αυτού του πανέμορφου πλανήτη, είναι η αυγή μιας νέας εξέλιξης για το σύμπαν, ή μια μοναχική κιβωτός ζωής όπως εμείς την γνωρίζουμε. Όπως και να’ χει το πράγμα, η ευθύνη μας για την υπεράσπιση των μορφών ζωής του πλανήτη και της ικανότητάς του να συνεχίσει το ταξίδι της εξέλιξης είναι πρωταρχική.
Τέλος πάνω απ’ όλα πιστεύω, πως η οικολογία είναι ένα προσωπικό μονοπάτι καθημερινής απελευθέρωσης, ένας καθημερινός δύσκολος αγώνας να ξαναβρούμε τα μονοπάτια του έρωτα, της αγάπης και της τρυφερότητας, το άρωμα του κόσμου και της ύπαρξής μας.
Χρόνης Μίσσιος
Είναι σαν να κόβεται ο κόσμος στα δύο: από τη μια το αναπόφευκτο της Μοίρας· από την άλλη, το αλάθητο μιας μαργαρίτας. Τί είναι πιο δύσκολο δεν λέω. Το επιχειρώ ποτέ το εύκολο δεν μου ήταν εύκολο με κάθε μέσο.Ο άνθρωπος θεωρείται λογικό όν. Έχει την δυνατότητα των επιλογών, μπορεί να διαμορφώσει τη μοίρα του, όμως το αντίτιμο αυτού του προνομίου είναι η πλάνη, μιας και διαφορετικά η λογική δεν θα’ χε καμιά δυνατότητα διάκρισης.
Ο άνθρωπος όμως είναι και φύση ένα ελάχιστο μόριο ζωής στην αλυσίδα της εξέλιξής της συνεπώς μπορεί να είναι και το αλάθητο μιας μαργαρίτας.Στην αυγή του εικοστού πρώτου αιώνα η συμπεριφορά του πολιτισμένου ανθρώπου θέτει εύλογα το ερώτημα: Άν το προνόμιο της λογικής του ανθρώπινου όντος είναι όντως προνόμιο ή κατάρα. Καμιά μορφή ζωής δεν θα αυτοκαταστρεφόταν με τόσο ανόητο και βάρβαρο τρόπο θέτοντας ταυτόχρονα σε κίνδυνο το θαύμα της ζωής στον πλανήτη.
Ο αιώνας μας βρίθει από νεκρούς μύθους, πτώματα αληθειών, θεωριών, οραμάτων και λέξεων. Είναι ήδη αργά. Πιστεύω πως δεν μας απομένει τίποτα άλλο, παρά η ιδιωτική οδός για να ανιχνεύσουμε. Το αναπόφευκτον της μοίρας, και να προσεγγίσουμε το αλάθητο της μαργαρίτας. Να επανασυνδέσουμε τη σκέψη με τις αισθήσεις, να απελευθερώσουμε τη συμπαντική μας ιδιαιτερότητα, για να ξαναβρούμε τον δρόμο επανασύνθεσης της πραγματικότητας.
Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια, αναρωτήθηκα και γω, όπως πιστεύω και πολλοί άλλοι άνθρωποι, τι είναι η Οικολογία. Όσο έψαχνα τις απαντήσεις, τόσο πλήθαιναν τα ερωτηματικά και ζητούσαν νέες. Ακόμα ψάχνω, γιατί είμαι πεπεισμένος πια ότι τα μονοπάτια της οικολογικής σκέψης δεν είναι λογικά, είναι συνειδησιακά, είναι μονοπάτια κάθαρσης του ανθρώπινου όντος από τη βαρβαρότητα του λογοκρατούμενου-ανθρωποκεντρικού πολιτισμού μας.Πιστεύω πως η οικολογία, ως σκέψη και συμπεριφορά, είναι κορυφαία στιγμή της συνείδησης του ανθρώπινου όντος, γιατί είναι βαθιά ανθρωπιστική, χωρίς να είναι ανθρωποκεντρική, γιατί είναι βαθιά ανατρεπτική χωρίς να είναι εξουσιαστική. Αναμφίβολα δύσκολα μονοπάτια σκέψης και συμπεριφοράς, γιατί προυποθέτουν, τη βιωματική αναίρεση της κυριαρχούσας λογικής και της κοινωνικής πραγματικότητας, επειδή η οικολογία δεν είναι μαι πρόταση για το μέλλον, αλλά μια πρόταση ελκυστικής ζωής, σκέψης και συμπεριφοράς για σήμερα.
Η οικολογία είναι μια βαθιά συνειδησιακή επανάσταση ανυπακοής, απέναντι στο αυτονόητο της καθημερινής βαρβαρότητας, της αισθητικής χυδαιότητας, της εξαθλίωσης του ατόμου και της φύσης. Είναι μια συνεχής προσπάθεια μεταμόρφωσης της αγάπης σε αγαπημένο, μια συνεχής άσκηση της ψυχής στην τρυφερότητα και την εξέγερση.Τέλος η οικολογία είναι μια πρόταση βαθιά δημοκρατική, που πιστεύει στην αυταξία της ζωής, στο δικαίωμα και στην ανάγκη ύπαρξης όλων των μορφών ζωής του πλανήτη.Η οικολογία προτείνει: Τη συνεργασία, αντί του ανταγωνισμού, την αγάπη αντί του μίσους, την πολλαπλότητα, αντί του ρατσισμού, την τρυφερότητα αντί της αδιαφορίας, την κατανόηση αντί της εχθρότητας. Την πολύχρωμη επικοινωνία, αντί της μοναξιάς του ανθρώπου και της μονοδιάστατης κοινωνικής του ύπαρξης.
Ακόμα είναι μια πρόταση ερωτική, με την έννοια που δίνει ο Έρμαν Έσσε στον έρωτα: ″ Μια ματιά καθαρή εποπτεία″. Όταν δεν ζητάμε τίποτα, παρά αισθανόμαστε αυτήν την ανυψωτική ενέργεια, την ανάγκη να συναντηθούμε με την ομορφιά. Όταν η ματιά μας δεν είναι χρησιμοθηρική.
Η οικολογική σκέψη είναι επίσης το μονοπάτι που μας βοηθάει να κατανοήσουμε το θάνατο ως προυπόθεση της ζωής και να συμφιλιωθούμε με το πεπερασμένο της ύπαρξής μας! Πάνω σ’ αυτή τη φλούδα γης, που η σχέση της με τον πυρακτωμένο πλανήτη είναι όση η πρωινή δροσιά πάνω σ’ ένα μήλο, κατά μιαν εύστοχη παρατήρηση της Ελισσάβετ Σαχτούρη, δισεκατομμύρια χρόνια ή φύση πλέκει το υφάδι της ζωής και του θανάτου από το ίδιο υλικό.Η οικολογία είναι αρχαία σοφία, πριν τον διαχωρισμό της γνώσης από το συναίσθημα, τη βιωματική εμπειρία και τις αξίες της ζωής. Από τη σοφία των αρχαίων λαών της Αμερικανικής ηπείρου, που αντιλαμβάνονταν τη Γη ως μάνα τους, τα ποτάμια, τα δέντρα και τα πλάσματά της ως αδέρφια τους, μέχρι τη βαθιά δημοκρατική, αντιεξουσιαστική και αντιρατσιστική φιλοσοφική σκέψη του Ηράκλειτου: Ότι ο άνθρωπος είναι ένα απειροελάχιστο και αναπόσπαστο όλον μέσα στο όλον.
Η οικολογία είναι συμπαντική ηθική στάση και κοσμοαντίληψη, που θεωρεί την υπεράσπιση αυτού του ζωντανού πλανήτη και της φυσικής τάξης των πραγμάτων μέγιστο συνειδησιακό και υπαρξιακό καθήκον του σύγχρονου ανθρώπου. Μέσα στο απέραντο σύμπαν δεν γνωρίζουμε, προς το παρόν τουλάχιστον, αν πουθενά αλλού η ύλη-ενέργεια έφταση σε τέτοιες μορφής νόησης και συναισθήματος.Δεν γνωρίζουμε, αν το θαύμα της ζωής αυτού του πανέμορφου πλανήτη, είναι η αυγή μιας νέας εξέλιξης για το σύμπαν, ή μια μοναχική κιβωτός ζωής όπως εμείς την γνωρίζουμε. Όπως και να’ χει το πράγμα, η ευθύνη μας για την υπεράσπιση των μορφών ζωής του πλανήτη και της ικανότητάς του να συνεχίσει το ταξίδι της εξέλιξης είναι πρωταρχική.
Τέλος πάνω απ’ όλα πιστεύω, πως η οικολογία είναι ένα προσωπικό μονοπάτι καθημερινής απελευθέρωσης, ένας καθημερινός δύσκολος αγώνας να ξαναβρούμε τα μονοπάτια του έρωτα, της αγάπης και της τρυφερότητας, το άρωμα του κόσμου και της ύπαρξής μας.
Χρόνης Μίσσιος
Κυβερνητικά αστειάκια.......
- Και έπρεπε να μας ξενυχτήσει;
- Ναι, γιατί με τέτοιο ανασχηματισμό νομίζεις ότι ονειρεύεσαι...
- Ναι, γιατί με τέτοιο ανασχηματισμό νομίζεις ότι ονειρεύεσαι...
Πολιτική ...
«Η προσπάθεια να μετατρέψεις τη Γη σε Παράδεισο αναπόφευκτα θα φέρει την Κόλαση.»
Καρλ Πόπερ
«Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός.»
Μάνος Χατζιδάκις
«Όταν το μυαλό είναι ακμαίο, ασχολείται με την επιστήμη. Όταν αρχίσει να κάμπτεται, στρέφεται προς τη φιλοσοφία. Στη δύση του, τέλος, καταφεύγει στην πολιτική.»
Μπέρτραντ Ράσελ
Καρλ Πόπερ
«Δύο είναι οι εχθροί της πολιτικής και του πολιτισμού: ο λαϊκισμός και ο ελιτισμός.»
Μάνος Χατζιδάκις
«Όταν το μυαλό είναι ακμαίο, ασχολείται με την επιστήμη. Όταν αρχίσει να κάμπτεται, στρέφεται προς τη φιλοσοφία. Στη δύση του, τέλος, καταφεύγει στην πολιτική.»
Μπέρτραντ Ράσελ
Χρήματα
«Ο άνθρωπος που στη διαθήκη του αφήνει χρήματα σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, απλώς παραχωρεί αυτά που πλέον δεν του ανήκουν.» Βολτέρος
«Άλλοι έχουν πολλά λεφτά κι άλλοι τίποτα. Είναι σαν κάποιον που δεν βρίσκει νερό ούτε για να ξεδιψάσει και σαν έναν άλλο που ψάχνει να βρει γέφυρα να περάσει το νερό.»
Αριστοτέλης Ωνάσης
«Αν δεν έχετε λεφτά, δανεισθείτε. Μη ζητάτε μικρά ποσά. Ξεπληρώστε τα, όμως, την ημέρα που πρέπει.»
Αριστοτέλης Ωνάσης
«Άλλοι έχουν πολλά λεφτά κι άλλοι τίποτα. Είναι σαν κάποιον που δεν βρίσκει νερό ούτε για να ξεδιψάσει και σαν έναν άλλο που ψάχνει να βρει γέφυρα να περάσει το νερό.»
Αριστοτέλης Ωνάσης
«Αν δεν έχετε λεφτά, δανεισθείτε. Μη ζητάτε μικρά ποσά. Ξεπληρώστε τα, όμως, την ημέρα που πρέπει.»
Αριστοτέλης Ωνάσης
"Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας"
"Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας"
Ο Σύλλογος "Ποδηλατική Από-Δραση Πιερίας" ιδρύθηκε στις 29/5/2010 με έδρα τα γραφεία που του παραχώρησε προς χρήση ο Σύλλογος Μικρασιατών, στο νεοκλασσικό κτίριο επί της οδού Σαρανταπόρου με Κίου 2 στην Κατερίνη.
Μας ενώνει η αγάπη μας για το ποδήλατο και το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον και τον πολιτισμό.
Ονειρευόμαστε πόλεις πιο φιλικές για τους ποδηλάτες και θεωρούμε το ποδήλατο ως το πλέον χρήσιμο και οικολογικό μεταφορικό μέσο μικρών αποστάσεων. Θεωρούμε ότι η διαμόρφωση υποδομής για την ευρεία χρήση του ποδηλάτου θα δώσει ανάσα στους ποδηλάτες αλλά και στην ίδια την πόλη της Κατερίνης και τους κατοίκους της.
Με κάθε ευκαιρία μαζευόμαστε και οργανώνουμε "ποδηλατάδες" εντός και εκτός πόλης και διάφορες πολιτιστικές και περιβαλλοντικές εκδηλώσεις και δράσεις. Επίσης συμμετέχουμε σε άλλες ανάλογες δράσεις και εκδηλώσεις αθλητικού -πολιτιστικού -περιβαλλοντικού χαρακτήρα που διοργανώνονται από άλλους Συλλόγους, Φορείς, ή κινήσεις πολιτών.
Διοικητικό Συμβούλιο
Μίγκος Βασίλης Δικηγόρος
Μπαρμπέρης Γιάννης Αγγλικός Φιλόλογος
Σαχινίδου Σοφία Χημικός
Ιωάννου Τηλέμαχος Λογιστής
Τσιαλός Γιάννης Επιχειρηματίας
Μπάκας Μανώλης Επιχειρηματίας
Γαλαξίδου Ζωή Εκπαιδευτικός
http://podilatikiapodrasi.gr/
«ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ»
«ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ» ΣΤΟΝ ΕΠΙΛΟΓΟ ΤΩΝ ΦΕΤΙΝΩΝ ΠΡΟΒΟΛΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΘΕΡΙΝΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ
Με την προβολή της ταινίας του Ντάνιελ Άλφρεντσον «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ» ολοκληρώνεται το πρόγραμμα προβολών του Δημοτικού Θερινού Κινηματογράφου Κατερίνης. Η ταινία θα προβάλλεται έως την Τετάρτη 08 Σεπτεμβρίου στην ταράτσα του Δημαρχείου.
Πρόκειται για τον επίλογο της τριλογίας του Στινγκ Λάρσον, ένα ατμοσφαιρικό πολιτικό θρίλερ στο οποίο πρωταγωνιστούν οι: Νούμι Ραπάς, Μάικλ Νίκβιστ, Λένα Έντρε κ.α.
Υπόθεση: Η Λίσμπετ Σαλάντερ καταστρώνει την εκδίκησή της απέναντι στον άνθρωπο που προσπάθησε να τη σκοτώσει και στις κυβερνητικές οργανώσεις που παραλίγο να καταστρέψουν τη ζωή της. Αλλά η αποστολή της δεν είναι εύκολη. Γιατί μετά τη σφαίρα που δέχτηκε στο κεφάλι, νοσηλεύεται στην εντατική υπό στενή επιτήρηση, και όταν βγει θα οδηγηθεί στο δικαστήριο κατηγορούμενη για τρεις φόνους και μια απόπειρα δολοφονίας.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη. Ώρα έναρξης προβολής: 21:30
Με την προβολή της ταινίας του Ντάνιελ Άλφρεντσον «ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΣΤΗ ΦΩΛΙΑ ΤΗΣ ΣΦΗΚΑΣ» ολοκληρώνεται το πρόγραμμα προβολών του Δημοτικού Θερινού Κινηματογράφου Κατερίνης. Η ταινία θα προβάλλεται έως την Τετάρτη 08 Σεπτεμβρίου στην ταράτσα του Δημαρχείου.
Πρόκειται για τον επίλογο της τριλογίας του Στινγκ Λάρσον, ένα ατμοσφαιρικό πολιτικό θρίλερ στο οποίο πρωταγωνιστούν οι: Νούμι Ραπάς, Μάικλ Νίκβιστ, Λένα Έντρε κ.α.
Υπόθεση: Η Λίσμπετ Σαλάντερ καταστρώνει την εκδίκησή της απέναντι στον άνθρωπο που προσπάθησε να τη σκοτώσει και στις κυβερνητικές οργανώσεις που παραλίγο να καταστρέψουν τη ζωή της. Αλλά η αποστολή της δεν είναι εύκολη. Γιατί μετά τη σφαίρα που δέχτηκε στο κεφάλι, νοσηλεύεται στην εντατική υπό στενή επιτήρηση, και όταν βγει θα οδηγηθεί στο δικαστήριο κατηγορούμενη για τρεις φόνους και μια απόπειρα δολοφονίας.
Η είσοδος για το κοινό είναι ελεύθερη. Ώρα έναρξης προβολής: 21:30
Δημήτρη Διαμαντίδη, σε ευχαριστώ ...
Προσωπικά, το αντίο του Δημήτρη Διαμαντίδη ήταν πιο ηχηρό από τον πρόωρο αποχαιρετισμό της εθνικής μας ομάδας στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ.
Εντάξει, χάσαμε από την Ισπανία, αλλά Δημήτρη Διαμαντίδη δεν θα έχουμε ξανά στην εθνική μας ομάδα, παιδιά, χάσαμε τον Δημήτρη.
Ο Δημήτρης είναι μόλις 30 ετών και έχει συμπληρώσει μόνο 7 χρόνια παρουσίας στην εθνική. Την ίδια στιγμή που, αντίστοιχα, ο Αντώνης Φώτσης έχει 15, ενώ ο Σπανούλης έκλεισε τα 12 χρόνια με το εθνόσημο στο στήθος.
Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι κάτι δεν πήγαινε καλά στον Δημήτρη. Ο Διαμαντίδης, πιθανώς, να μην περνούσε καλά, επειδή έβλεπε πράγματα που τον ενοχλούσαν. Από τον προπονητή, τον Καζλάουσκας, ίσως; Ίσως. Δεν μπορώ να είμαι σίγουρος.
Μπορώ, όμως, να είμαι βέβαιος ότι ο Διαμαντίδης ήθελε να παλεύει μέχρι και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Μαχητής, με όλη τη σημασία της λέξης. Παίκτης που δεν τα παρατάει, ακόμα κι αν σέρνεται από την κούραση, ένας πλέι μέικερ που τα δίνει όλα σε κάθε αγώνα, ακόμα κι αν πρόκειται για «οικογενειακό» παιχνίδι προπόνησης. Σπουδαίος σε άμυνα και επίθεση.
Το πόσο σπουδαίος άνθρωπος είναι, το πόσο σημαντικός παίκτης είναι, το ξέραμε. Το αντίο του, δίχως τυμπανοκρουσίες, με τους γνωστούς χαμηλούς τόνους του, τον κάνει ακόμα πιο σπουδαίο στα μάτια μου.
Μπαίνω στο youtube κι αρχίζω να βλέπω βιντεάκια του με την εθνική. Τα μάτια μου κοιτάζουν ξανά και ξανά, ένα και μοναδικό Ο Μήτσος παίρνει την μπάλα από τον Ζήση, σουτάρει, ο Βασίλης Σκουντής ουρλιάζει και μαζί του όλοι μας «Βάλτο, αγόρι μου», η μπάλα μπαίνει, ρίχνει τους Γάλλους στο καναβάτσο και φύγαμε για τελικό.
Σε ευχαριστώ, αγόρι μου! Δημήτρη μου, σε ευχαριστώ για όλα...
του Σπύρου Σεραφείμ
ΠΗΓΗ :
http://www.protagon.gr/Default.aspx?tabid=37
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)